NSZZ Solidarność przy F.C.B Roben

Zorganizowani mają lepiej!

Fundusz Socjalny

ZWIAZKOWCY!!!!!

Związek Zawodowy NSZZ Solidarność przy Roben Ceramika Budowlana nie jest dysponentem środków z Funduszu Socjalnego.
Dysponentem tych środków jest Zarząd Spółki.
Związek poprzez swoich przedstawicieli w komisji socjalnej ma możliwość kontroli nad zgodnym z prawem wydatkowaniem środków z funduszu socjalnego.
Przedstawiona propozycja "wczasów pod gruszą" jest zgodna z ustawą o funduszu socjalnym jak i regulaminem funduszu socjalnego w naszym zakładzie.

Po co jest ZFŚS?
Jednym z pozakodeksowych obowiązków spoczywających na pracodawcach spełniających określone warunki, jest tworzenie i gospodarowanie środkami zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, w skrócie zfśs.

Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych to pewna pula pieniędzy, którą pracodawca ma obowiązek wydać na działalność socjalną. Celem funduszu jest łagodzenie różnic w poziomie życia pracowników i ich rodzin. Adresatami funduszu są przede wszystkim rodziny o najniższych dochodach.

Fundusz jest przeznaczony na finansowanie działalności socjalnej organizowanej na rzecz osób uprawnionych do korzystania z funduszu oraz na organizowanie dofinansowania zakładowych obiektów socjalnych. Działalność socjalna obejmuje przy tym usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, udzielanie pomocy materialnej-rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 28 marca 2007 r., K 40/04 środki z funduszu mogą być przeznaczane na finansowanie wypoczynku także poza granicami kraju.

Z punktu widzenia pracowników obowiązek tworzenia zfśs jest jednym z podstawowych obowiązków pracodawcy, gdyż jego realizacja wiąże się z bezpośrednimi i wyraźnie odczuwalnymi korzyściami finansowymi lub rzeczowymi.

W przypadku wydatkowania środków Funduszu niezgodnie z prawem związkom zawodowym przysługuje roszczenie m.in. o zwrot Funduszowi należnych środków.

Zasady tworzenia i funkcjonowania zfśs reguluje ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t. j. Dz. U. 96.70.335 z późn. zm.).

Zasady przyznawania świadczeń

Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z ZFŚS oraz zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej powinny być określone w regulaminie. Regulamin ustala pracodawca w uzgodnieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi. Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.
Postanowienia regulaminu nie mogą być sprzeczne z ustawą o ZFŚS ani prowadzić do faktycznego obejścia zawartych w tym akcie postanowień.

Regulamin określa:

•kryteria przyznawania świadczeń (oprócz ogólnych tzw. kryteriów socjalnych, także np. jak pracownik ma udowodnić swoją sytuację życiową, lub jak często może korzystać z Funduszu.)
•zasady powołania komisji socjalnej ze wskazaniem, kto i w jakiej ilości wskazuje jej członków
•zasady podejmowania decyzji przez komisję socjalną
Postanowienia regulaminu powinny uwzględniać zasadę przyznawania świadczeń według kryterium socjalnego, to jest uzależniającego przyznawanie świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z funduszu. Tak określone kryteria stanowią katalog zamknięty, co niesie ze sobą dwojakiego rodzaju konsekwencje. Po pierwsze oznacza to, iż żadne inne okoliczności, a więc np. staż pracy, zajmowane stanowisko itp., nie powinny być brane pod uwagę. Po drugie nie można przyznawać świadczeń z ZFŚS z pominięciem tych kryteriów.
Oceniając sytuację materialną, życiową i rodzinną, powinno się brać również pod uwagę dochody pracownika osiągane poza zakładem pracy, a także dochody członków rodziny, pozostających we wspólnym gospodarstwie z pracownikiem, co wynika z szerokiego ujęcia kryteriów socjalnych.

O wadze przestrzegania powyższych kryteriów wielokrotnie wypowiadał się Sąd Najwyższy. Przykładowy w tym względzie może być np. wyrok z dnia 20 sierpnia 2001 r., I PKN 579/2000 (OSNP 2003/14/331), zgodnie z którym pracodawca administrujący środkami Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych nie może ich wydatkować niezgodnie z regulaminem zakładowej działalności socjalnej, którego postanowienia nie mogą być sprzeczne z zasadą przyznawania świadczeń według kryterium socjalnego, to jest uzależniającego przyznawanie ulgowych usług i świadczeń wyłącznie od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu. W konsekwencji przyznanie przez pracodawcę świadczeń w tej samej wysokości ogółowi pracowników może być uznane za niezgodne z ustawą. W takiej sytuacji związki zawodowe mają prawo domagać się zwrotu Funduszowi tak wydatkowanych środków.